Güzel duvar tatlı duvar.

Çevreme ellerimle kalın bir duvar örmüştü duvarın dışında çürük toplum ve çürük toplumun meyveleri aptal kuralları ahlakı ve dini kalmıştı duvarın içinde benliğim ve ruhum vardı bu ruhu ve benliği süsleyen ufak şeyler vardı hatıralar vs. en sonda lüle lüle saçlarım hepsi benliğimden koptu gitti ve süslerimden arındım.Benliğimle huzurlu bir şekilde kalmıştım.Hiç bir şey yapmıyordum sadece hayat boşluğunda süzülüyordum arada bir duvarın dışına çıkar beyinleri kişilikleri çürümüş orospu çocuklarının iğrenç kahkalarını ve şeffaf duygularını gözlemlerdim tekrar duvarımın içine gider kendimi onlardan uzak tutardım bir zaman sonra bazı varlıklarla tanıştım bunlar benim ruhumun birer parçasıydı fakat duvarın dışındalardı sadece onların geçmesi için duvarımdan bir kaç tuğla eksilttim ve artık duvarımın içinde yalnız değildim onlar benim çelikten bir zırh olmuşlardı kendimi kollayamadığım zamanlar gözüm kapalı olduğu zamanlarda onlarınki açıktı artık bir ruhtuk onlar benim ruhumun parçalarıydı sürekli duvarın dışına çıkar çürükleri sahtelikleri meydana çıkartır duvarımızın içine girerdik bir gün sahip olduğum en gerçek dost tek başına dışarıya çıktı ve duvarımdan içeriye geri gelirken yanında çürük ve sahte ruhlar ile geldi ben onu yalnız geldi sandım ve tekrar ruhumla birleştirdim bir süre sonra çürük ve sahte ruhlar benliğime yaklaştılar ve gözümü kapattığım anda o anda aktif olan tek zırhım tek gerçek dostum onları farketti fakat hiçbirşey yapmadı ve o sahte ruhlar tek dostum ve ruhumu en sağlam koruyan zırhı alıp gittiler arkasından seslendim fakat duymamakta ısrarcıydı çıktı duvarın dışına arkasından baktım.Ve Bir gün gene görüşücez sonsuz dostum diye seslendim arkasından, gene dönüp bakmadı elimden gelen bu kadardı gidip yeni tuğlalar yaptım ve eksik tuğlalarıda yerine koydum artık duvarım daha sağlam ve daha kalın belki zırhsız kaldım fakat ruhum zayıf değil hala sapa sağlam ve güçlü duvarda artık daha güçlü ve daha kalın. ("Atheist - see you again" ile beraber okumanız tavsiye edilir)